maandag 18 januari 2010 | 64x bekeken | 0x gedeeld | Leestijd: 4 minuten

Vijf gevolgen van de Chinese Google-hack

China pleegt censuur. Google weigert er nog langer aan mee te werken, wat ook te maken heeft met Chinese hackaanvallen op Google zelf. Vijf gevolgen van dit conflict.Er was deze week veel te doen over de Chinese hackaanvallen op Google en een groep andere Amerikaanse bedrijven, waaronder Adobe, Yahoo, Juniper en Northrop. Velen juichen de beslissing van Google om niet meer meer te werken aan staatscensuur toe. Andere bedrijven houden zich afzijdig en stellen dat het hun probleem niet is. De politieke verhoudingen staan enigszins op scherp. Veel is nog onduidelijk, maar deze vijf gevolgen lijken duidelijk:

Google weg uit China
Ja, dat heeft Google zelf al aangekondigd. Dat het niet langer zoekresultaten en dus internet censureert voor Chinese gebruikers. Of dat het anders de Chinese markt mogelijk verlaat. Klinkt als een principieel besluit, of een stevig dreigement, of een pr-stunt. Feit is dat Google óf toch braaf gaat censureren óf inderdaad China verlaat.

En dan niet eens per se uit eigen keuze. Maar simpelweg omdat de communistische regering van de Aziatische grootmacht de Amerikaanse zoekmachine dan het land uit gooit. Als Google weigert te censureren, zal de Chinese overheid dat heus niet toestaan.

Dus is die grote en groeiende markt aan de daar-marktleider Baidu. En eventueel aan buitenlandse search-mededingers als Yahoo en Bing. In 2009 zijn er 86 miljoen Chinese internetgebruikers bijgekomen; meer dan de bevolking van Duitsland. En dat terwijl Google het afgelopen halve jaar juist was opgeklommen van middelgrote speler (30 procent marktaandeel, naast de 68 van Baidu) naar serieuze speler (43 procent). China is niet cruciaal voor de huidige omzet van Google, maar wel de grootste groeimarkt ter wereld.

Oppepper voor securitybedrijven
Reken maar dat leveranciers van security-producten juichen van dit nieuws. Ze wrijven zich in de handen. De Google-hack bevestigt de grootste angsten. Als een ict-doordrongen bedrijf als het grote Google, vol met slimme ict’ers en wetenschappers, al gehackt kan worden… Daarnaast is dit ook een bevestiging van de al tijden geuite waarschuwing dat gerichte aanvallen de nieuwe dreiging zijn. Spear fishing levert vette vissen op voor de malwaremakers.

En er is nog een waardevolle les hieruit die de securityleveranciers kunnen benutten om hun waren te slijten. De gerichte aanval is toch ook gedaan middels algemene, breed geldende securitygaten. Gloednieuwe gaten, zogeheten zero-days. In veelgebruikte producten als Adobe Reader en Internet Explorer. Daarvan is een cocktail gemaakt om deze geavanceerde aanval mogelijk te maken.

De securitybedrijven smullen ervan. “We hebben, buiten de defensie industrie, nog nooit bedrijven gezien die slachtoffer zijn geworden van zo’n geraffineerde aanval. Het veranderd het dreigingsmodel volledig”, stelt McAfee.

Alerter beleid
Even los van de al dan niet terechte angstzaaierij die er nu gaat komen vanuit securityleveranciers leidt deze hele affaire wel tot serieuze aandacht voor beveiliging. Voor geregeld en beter patchen. Voor afschermen van producten en systemen. Voor uitschakelen van onnodige, ongewenste of te risicovolle functies. Voor sneller en harder werken aan patches. En voor herzien van fundamentele technieken, die stammen uit de tijd dat internet een vertrouwd netwerk was.

Koude cyberoorlog warmt op
Volgens de ene expert is cyberwar niet echt aan de orde, volgens de ander lijkt dat slechts zo. Het gebeurt immers allemaal onder de radar. En alle betrokkenen dekken zich in, werken via derden, ontkennen, en verzwijgen. Feit is dat de hackaanval op Google en een reeks andere Amerikaanse bedrijven een duidelijke daad van cyberwar is. Eerder is er nog getwijfeld aan aanvallen, infiltraties, sabotagedreigingen en spionagepogingen. Door China, maar ook door Rusland in diens analoge oorlog tegen Georgië. En naast Noord-Korea zijn ook – organisaties in – de Verenigde Staten actief.

De Amerikaanse overheid eist openlijk en publiekelijk uitleg. Een politieke rel is geboren. De Chinese overheid reageert met de summiere mededeling dat hacken verboden is in het eigen land. In reactie op doorvragende – buitenlandse – journalisten of dat ook geldt voor hacken door de Chinese overheid zelf, verwijst een woordvoerster van het ministerie van Buitenlandse Zaken naar “het departement dat daarover gaat”. Doet denken aan ‘het huis waar je gek wordt’, van Asterix.

Censuur neemt toe
Als de Chinese overheid ergens een broertje dood aan heeft dan is het wel dit soort internationale ophef, berichtgeving daarover en dan weer de berichtgeving over de censuur daarop. Het antwoord van de Chinese regering? Meer censuur. Dus niet alleen ongewenste zaken, maar ook de notie daarvan geheel proberen te wissen. Zoals het beruchte Ministry of Information uit de science fiction-klassieker 1984, wat dankzij moderne technologie enerzijds niet langer mogelijk lijkt maar anders steeds meer mogelijk wordt.

Zo is de blogpost waarin Google zegt niet langer mee te werken aan censuur in China dan ook nauwelijks te vinden via een zoekmachine als het Chinese Baidu. Ok, sommige doorplaatsingen, blogs en verwijzingen werken nog wel. Maar andere weer niet (meer). Het is maar de vraag in hoeverre een gehoorzaam, in China opererend buitenlands bedrijf die zoekresultaten wel weergeeft. China is zeker niet het enige land dat strenge censuur kent, maar is wel een voorbeeld voor veel andere weinig vrije regimes.

En die censuur gaat ver, tot in bizarre details. Bijvoorbeeld: China weigert nu ook filmsite IMDb. Waarom? Nou, er staat user generated content op die site, en er worden films genoemd die om politieke redenen of vanwege fatsoensnormen niet zijn toegestaan. En dat is natuurlijk een risico wat betreft gedachtenvorming en vrije meningsuiting. Of in de ogen van het communistische regime: de ondermijning van de staat moet worden bestreden. Dat is censuur.

Laat een reactie achter

Reacties die geplaatst worden zonder in te loggen, worden eerst goedgekeurd door de redactie.